Pagina 1 van 1

Bijna een jaar.

Geplaatst: 02 dec 2014, 22:34
door Rin
Afgelopen weekend stond ik met mijn dochter te dansen in de regen en voor het eerst na al die maanden keek ik echt naar haar. Wat heb ik het goed gedaan de afgelopen maanden. We zijn er nog niet. De enige die nu nog geraakt kan worden is zij. Maar tja...ik ben een leeuwin! Voor het eerst in al die maanden voel ik me vrij en kan ik kijken naar die persoon, zonder pijn en kijk ik nu met een triestheid, overgave. Ik kan er niks aan veranderen. Goh! Wat ben ik gegroeid! Ik zou haast op een kinderlijke manier mijn tong uit willen steken naar hem.

Ik ben er nog lang niet...

Maar ik heb mijn kind, ik kan genieten van haar en ze is zo geweldig.

Hij beseft niet wat hij mist.