Update!

Bijdragen geplaatst door leden die vinden dat iedereen deze mogen inzien.
Dit forum is openbaar maar alleen leden kunnen hier op reageren.
Gebruikersavatar
Rin
Berichten: 2782
Lid geworden op: 23 jan 2014, 21:59
Geslacht: vrouw

Update!

Bericht door Rin » 26 sep 2014, 10:47

Na 8 maanden heb ik mijn leven, zover mogelijk, weer op de rit. Het onbegrip blijft en het was een lange weg. Een weg vol tegenwerken, verdraaien en liegen. Ik besefte al snel dat ik moest handelen en stappen moest ondernemen om mezelf te beschermen. Vooral financieel gezien. Het onbegrip in je omgeving is groot. Mensen willen niet dat je blijft hangen in een situatie die onmogelijk is. Het kan zijn dat je partner niet meer de liefde voor je voelt die er al die jaren was en dat er veel moeite is met loslaten. Alsof er een arm is geamputeerd en dat kost tijd. Het enige nadeel van een partner die in een identiteitscrisis zit of last heeft van een midlifecrisis is dat je totaal niet meer op dezelfde golflengte zit. Problemen worden weggewuifd en je hebt te maken met een puber. Verantwoordelijkheid is ver te zoeken. De meeste mensen in je omgeving zien nog steeds die aardige man of vrouw en je komt erachter dat er 2 kampen komen. Hoe verder je in het proces komt, hoe meer er wordt gelogen. Je vraagt jezelf vaak af; zien mensen dit nou niet? Jij kent je partner het beste en jij ziet de veranderingen. Het verdraaien, kleineren, liegen, roddelen en afstoten gaat maar door. Dit is geen normale scheiding en je wilt dat wel uitschreeuwen. Ik ben mijn partner, huis en baan kwijt, maar door gelijk te handelen heb ik me financieel goed in kunnen dekken en kan straks een goede start maken. Het loslaten gaat steeds beter. Ik heb weer plezier en geniet van kleine dingen. Ik ga mijn eigen weg en ontmoet veel nieuwe mensen. Het heeft een paar maanden geduurd voordat ik mezelf weer hoorde lachen. Ze denken goed voor je te zorgen, zo ook voor de kinderen. Daar zijn ze in het begin ook nog wel mee bezig, maar hoe langer het duurt...de gunfactor verdwijnt helemaal. Ze denken niet meer aan hoe wij achterblijven. De boosheid naar de achtergebleven partner is zo groot, dat ze de kinderen vergeten. Ze denken absoluut niet meer aan basisbehoeften zoals onderdak, eten, kleding.

Mocht je de "ik hou van je, maar ik ben niet meer verliefd" speech krijgen, dan hoop ik dat het niet zo extreem eindigt zoals zovelen hier op het forum. Begrijp alleen dat je niks aan de situatie kan veranderen. Je partner gaat zijn eigen weg. Het is zijn of haar probleem en niet de jouwe. Twijfel niet aan jezelf, want jij ziet die veranderingen in je partner het best. Ze zijn er en ik hoop alleen maar dat ze meevallen. Zodra het de extreme kant opgaat, kies voor jezelf.
In the midst of winter i found there was within me an invincible summer

Plaats reactie