We hadden alles, maar soms is dat niet genoeg.

Bijdragen geplaatst door leden die vinden dat iedereen deze mogen inzien.
Dit forum is openbaar maar alleen leden kunnen hier op reageren.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Rin
Berichten: 2779
Lid geworden op: 23 jan 2014, 21:59
Geslacht: vrouw

We hadden alles, maar soms is dat niet genoeg.

Bericht door Rin » 06 mei 2014, 14:05

Het ogenschijnlijk perfecte stel. Alles wat hun hartje begeert. Gezonde kinderen, vrijstaand huis, mooie auto's voor de deur en regelmatig genieten van de dingen des levens. Opeens staat er dat verkoopbord in de tuin en het gaat als een lopend vuurtje. Hij of zij is vertrokken. De bom is gebarsten. Wat daaraan vooraf ging is jaren van spanning, op eieren lopen en je niet meer thuis voelen in je eigen huis. Niet meer kunnen communiceren met elkaar en denken dat het gras ergens anders groener is, dat het leven heel anders kan, veel spiritueler. De druk van het gezin is niet meer vol te houden en er wordt alleen nog maar gedacht aan vluchten. Je partner sluit zich totaal af en vertrekt onmiddellijk. Hij of zij is totaal onbereikbaar. In mijn geval zonder soulmate. Er gaan maanden voorbij. In het begin is er het trekken, schreeuwen, ruzie zoeken, want je wilt je partner niet kwijt en je merkt dat het totaal geen effect heeft. De adrenaline, zorgen om je partner, die bal in je maag, de kilo's die je erdoor kwijt raakt. Het gekke is dat je de beweegredenen wel ergens snapt. Zoveel jaren bij elkaar, 80 jaar monogaam. Is dat normaal? Als we alleen maar meer hadden gepraat, als, als, als. Het maalt de hele dag door. Jij ziet de gekke streken die je partner uithaalt en de mensen om je heen zien de normale persoon, die ongetwijfeld aan het sporten is, 10 kilo lichter. Knap dat iemand die zo ongelukkig is voor zichzelf kiest. Ze weten vaak niet dat hij of zij niet meewerkt aan een goed verloop van bijvoorbeeld de scheiding. Als achterblijvende partner heb je het ontzettend moeilijk. Het regelen van de scheiding duurt maanden want je partner maakt het haast onmogelijk. Mensen naast je zeggen dat je partner moeite heeft met loslaten en dat hij/zij uiteindelijk wel zal meewerken. Voorlopig zit jij vast met meestal 7 dagen in de week de zorg voor de kinderen, de verkoop van het huis en alle andere juridische afwikkelingen. Een identiteitscrisis kan iets ontzettend moois zijn en je kan nadenken over hoe je de volgende helft van je leven wilt gaan indelen. Alleen als de achterblijvende partner diep in de schulden komt, werkeloos wordt en het huis kwijtraakt dan is het moeilijk voor die persoon om het normale leven weer zo snel mogelijk op te pakken. Het is een rouwproces van maanden en het loslaten van je partner die toch niet meer open voor je staat, is het moeilijkste wat er bestaat. Die partner staat niet meer voor je open, maar probeert daarbij de deur op een kier te houden. Dat geeft je soms hoop, je gaat automatisch weer zorgen en het vreet energie. Uiteindelijk na zoveel maanden merk je dat je niet verder komt en besluit die kier, die deur dicht te doen. Je wilt het niet, maar het moet. Soms heb je een terugval en laat hem/haar toch weer binnen en je weet dat het niet goed is. Het besef moet er komen dat je het niet kan tegenhouden en dat hij of zij het alleen moeten doen. Jij moet voor jezelf gaan zorgen en niet meer hopen op een goede afloop. Ik voel me nu nog niet sterk, maar ik merk dat ik groei. Groei is vooruitgang en ik ben dus op de goede weg!
In the midst of winter i found there was within me an invincible summer

partner
Berichten: 48
Lid geworden op: 26 mar 2014, 13:28
Geslacht: vrouw
Bom: gevallen 2 juli 2013

Re: We hadden alles, maar soms is dat niet genoeg.

Bericht door partner » 09 mei 2014, 08:11

Perfect verwoord en ik denk toepasselijk op alle MC-situaties.

Gebruikersavatar
Robert44
Berichten: 1010
Lid geworden op: 04 nov 2013, 15:32
Geslacht: man
Bom: niet als zodanig waargenomen
Locatie: Zeeland, NL

Re: We hadden alles, maar soms is dat niet genoeg.

Bericht door Robert44 » 23 jun 2014, 15:49

JA, Rin ik ben wat laat met reageren op je stukje maar ben even de draad kwijtgeraakt hier op het forum. Je raakt de kern waar wij, dus ook ik, mee zit en waar we keer op keer ongewild mee aan de slag moeten. WIst ik maar hoe ik in 1 keer (volgens de regels) me los kon kappen van mijn MLC'er, dan deed ik dit gelijk zonder er over na te denken. Het is 1 grote slechte c film.
Sterkte Rin evenals alle anderen die in deze situatie zijn gedwongen maar uiteindelijk zullen wij er allemaal uitkomen de een met wat meer littekens dan de ander. Het gaat ons lukken.
Nobody is perfect, ook ik niet

Gebruikersavatar
Rin
Berichten: 2779
Lid geworden op: 23 jan 2014, 21:59
Geslacht: vrouw

Re: We hadden alles, maar soms is dat niet genoeg.

Bericht door Rin » 28 jun 2014, 09:54

Vooral met kleine kinderen is het lastig. Dan gaat het afsluiten niet zo makkelijk. Er zal altijd contact zijn. De kinderen worden onbewust, bij iemand die in een midlife crisis zit, een speelbal. We lijken wel een stelletje mopperende mensen die alleen maar verlaten zijn door hun partner, maar wij weten wel beter. Jij hebt ook heel wat te verduren gehad en je bent er nog niet. De gedachten dat ze zo goed zijn voor hun kinderen en ondertussen hun partner bijv. bedreigen met inkomsten of de verkoop van hun huis en dat die beslissingen dus eigenlijk direct hun kinderen treft, dat gaat er niet bij ze in. Het is een ervaring die er inhakt. Hoe kan een partner waar je zo lang mee samen was zo veranderen. Het zijn inderdaad pubers of kleuters en zoals ik al eerder zei: 'deze moeder heeft de woonkamer verlaten, dus mocht hij bang zijn voor de grote boze buitenwereld. Mama zal er niet meer zijn om hem te helpen'. En dat wil niet zeggen dat we niet meer om onze partner geven. Het beste is om gelijk los te laten en het ze zelf uit te laten zoeken. Hoe langer je om iets blijft vechten, hoe meer er verpest wordt.

Volgens mij onderschatten een hoop mensen een midlife crisis.

En ja, wij komen er zeker wel, al kost dat wat :-) energie en ontzettend veel pijn, maar wij komen er zeker wel!!
In the midst of winter i found there was within me an invincible summer

Plaats reactie