De midlife in mijn leven.

Bijdragen geplaatst door leden die vinden dat iedereen deze mogen inzien.
Dit forum is openbaar maar alleen leden kunnen hier op reageren.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Eitje
Berichten: 10138
Lid geworden op: 21 mar 2012, 15:47
Geslacht: vrouw
Bom: februari 2011

De midlife in mijn leven.

Bericht door Eitje » 25 mar 2012, 11:23

Ongeveer twee jaar geleden merkte ik grote gedragsveranderingen bij een van mijn kinderen.
Van een verantwoordelijk persoon, werd het ineens iemand die een verhouding kreeg, de baan opzegde, met geld ging smijten, het huis praktisch onder de kont van de bijna ex partner verkocht etc. Geen verantwoordelijkheid meer nam voor de gezinsleden.
Ons kind begon veel gewicht te verliezen en zag er vreselijk uit.Begon te drinken en softdrugs te gebruiken. Een veertigjarige puber.
Het huishouden werd opgedeeld en mijn in midlife verkerende kind, had energie over voor zo'n beetje alles dat god verboden had.
Soms hoorden we dat het wanhoopte en onzeker was.

De pijlen begonnen zich op de ouders te richten. Niets, maar dan ook echt niets uit ons verleden was goed. Wij waren onverantwoordelijke, heel foute ouders en het contact met ons werd verbroken. Uit de meest vreemde hoeken hoorden we het verhaal terug. Wat we gedaan en nagelaten hebben.
De eerste reacties waren die van; waar er twee vechten, hebben er twee schuld, of de waarheid ligt in het midden. Het verscheurde de familie. Contact met de kleinkinderen werd eerst gesaboteerd en toen verbroken; opa en oma hebben geen belangstelling meer voor jullie, opa en oma hebben verkeerde dingen gedaan.

We waren murw. Van een hechte familie werden we Tokkies.

Intussen kennen we het verloop van een MC, we weten dat alles wat we doen, bedenken en ondernemen, zinloos is.
Het enige dat ons rest is niets doen, hooguit een grens stellen en die ontploft meestal weer in ons gezicht. We overleven en dat is het moeilijkste dat we ooit gedaan hebben.

Af en toe horen we van ons kind, dan hopen we weer. Maar meestal blijft het bij een opmerking, testing the waters. Als we reageren, schiet het de tunnel weer in.

Iedereen die dit forum vindt; WELKOM.
Wij hebben gemerkt dat het van je af schrijven van de ellende helpt, het herkennen van problemen geeft inzicht en we hopen nieuwe leden te kunnen bijstaan.
We kunnen er niet voor zorgen dat de MC verdwijnt, maar we kunnen wel proberen elkaar te helpen. :violin:

Eitje

Vesuvius

Re: De midlife in mijn leven.

Bericht door Vesuvius » 25 mar 2012, 15:20

De afgelopen weken, in mijn zoektocht naar meer informatie ben ik ook bij dit forum terecht gekomen, en ik moet zeggen het helpt mij enorm. Ik ben normaal niet zo'n gevoelsmens, maar ik moet mij nu uiten om niet van binnenuit kapot te gaan aan wat mij en mijn gezin nu allemaal overkomt. Het helpt echt om er over te praten met de leden en ook met andere mensen. Zoek ze op en praat, ga naar een psycholoog, je bent niet gek maar je wordt anders echt helemaal gek. Schrijf je verhaal, want er wordt veel meer duidelijk voor je als je dat doet.

Vesuvius

Gebruikersavatar
Eitje
Berichten: 10138
Lid geworden op: 21 mar 2012, 15:47
Geslacht: vrouw
Bom: februari 2011

Re: De midlife in mijn leven.

Bericht door Eitje » 02 sep 2015, 08:58

Even een update; na jaren van geen contact begint nu een verandering. Er is weer voorzichtig contact en ik kan zien dat het leven, voor ons kind, weer op een rijtje komt.

De laatste jaren ben ik naar de hel en terug geweest. Goede therapie en geduldige vrienden hebben me geholpen. Een deel van mijn familie ben ik voorgoed kwijt. Ik ben gedeeltelijk afgekeurd, ik kon niet meer, lichamelijk en geestelijk.

Toch is het leven weer de moeite waard. Dat ons kind weer contact wil, draagt zeker bij aan levenskwaliteit, maar ik had het ook gered zonder dat. De angst om weer te verliezen is best aanwezig.

Als het om mijn partner was gegaan, had ik lang geleden losgelaten en niet meer aangehaakt. Dit mag niemand aangedaan worden en toch gebeurt het elke dag opnieuw.

Artsen, therapeuten willen vaak niks van MC weten. Als ze het al een naam geven is het identiteitscrisis, wat het natuurlijk ook is. Maar MC is de meer specifieke benaming van dit gegeven waar wij allemaal door overvallen zijn.

Eitje, moderator

Edith

Re: De midlife in mijn leven.

Bericht door Edith » 03 sep 2016, 10:21

Ha Eitje

We zijn weer een jaar verder, hoe staat het nu met het contact tussen jou en je kind? Is er sprake van herstel ?
Zie je dat Het ontwaakt is ?

Plaats reactie