Mijn vrouw is zichzelf kwijt

Bijdragen geplaatst door leden die vinden dat iedereen deze mogen inzien.
Dit forum is openbaar maar alleen leden kunnen hier op reageren.
Gebruikersavatar
thomas
Berichten: 657
Lid geworden op: 24 mar 2012, 16:05
Geslacht: man
Bom: bom gevallen 24-1-2011

Re: Mijn vrouw is zichzelf kwijt

Bericht door thomas » 12 sep 2012, 22:26

Tjongejonge, wat een stelletje macho's zijn we toch. :D :D :D . En om heel eerlijk te zijn raak ik ook wel een beetje geirriteerd als mensen zeggen dat ik ergens in blijf hangen. Ik weet dat je het niet zo bedoeld Suzie, en je krijgt nu gelijk een lading testosteron over je heen, dat is ook wat te kort door de bocht, maar de meesten van ons hebben de afgelopen tijd niets anders gedaan dan puin ruimen en proberen een stabiele factor te zijn voor zijn/haar kinderen. We hebben nog niet de luxe gehad om na te denken over onze persoonlijke groei. Het is simpelweg een kwestie van overleven. Daar is erg veel moed, doorzettingsvermogen, daadkracht en karakter voor nodig. Wanneer dat lukt, hoe moeilijk dat ook is, dan vind ik dat al een enorme groei op zich.
Maar goed, dit gezegd hebbende wil ik ieders mening respecteren, ongeacht wat ik ervan vind.

Groetjes, Thomas.

Harold

Re: Mijn vrouw is zichzelf kwijt

Bericht door Harold » 12 sep 2012, 23:50

Ok Suzie,

Ik heb e.e.a. nog eens teruggelezen en je hebt gelijk.

Je schrijft enkel en alleen dat we het gedrag van onze MCérs niet moet proberen te analyseren en verklaren.
Hetgeen ook zeker zo is.

Mijn reactie was dus inderdaad kort door de bocht, en ik geef toe veel gevoed door frustaties over hoe mijn MCér zich heeft ontrokken van alle verantwoordelijkheden en alles op mijn bordje heeft gesmeten.
Precies zoals Thomas eigenlijk schrijft. En ik doe het dan ook maar allemaal.
De grote zorg voor mijn 3 kids (13,11, en 6 jaar), het overeind houden van mijn eigen onderneming, het huishouden, en alle financiële zaken. Dus als er iemand gegroeid is ;)

Met mijn kids gaat het, naar omstandigheden redelijk goed, en ook financieel heb ik het nog redelijk op orde.
Maar mijn leven is, voor mijn gevoel, naar de klote.
Dat wat ik graag wilde in mijn leven (en wat zij ook altijd graag wilde en waardoor we SAMEN allerlei levensbeslissingen hadden genomen), een mooi gezellig gezinsleventje, met een veilige en stabiele thuishaven voor mijn kinderen is door haar (om wat voor duistere reden dan ook) opeens volledig om zeep geholpen.

Als er dan nog maar één goede reden zou zijn voor dit alles dan was de pijn misschien iets beter te verdragen.
Al zou ik ook maar iets van groei bij haar zien, dan is het in ieder geval niet voor niets geweest.
Maar nee....... echt!!!! Hier zijn echt alleen maar verliezers (althans tot op heden).

Begrijp me niet verkeerd...... ik ben in zekere zin blij dat er ook iemand hier op het forum is van "de andere kant".
Waarom????? Nou...... omdat ik zo ooit hoop te vernemen wat het positieve effect van alles is geweest.
Als de MCér er beter uit komt en dus "gegroeid" is, is het in ieder geval niet voor niets geweest.
Dan heb ik tenminste een antwoord op de grote vraag van mijzelf en mijn 3 kinderen (want ook zij worstelen met die vraag)........ WAAROM??

Dit zou ik nu graag eens van jou willen horen.
Wat jij, voor jezelf natuurlijk, als groei ervaart c.q. hebt ervaren, en of het alles waard is geweest achteraf.
Ga ik misschien anders kijken naar mijn ex en haar acties.
Dat is stilletjes een beetje wat ik hoop, want van haat en woede wordt je inderdaad geen gelukkiger mens.

Groet,

Harold
Laatst gewijzigd door Harold op 13 sep 2012, 10:18, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Eitje
Berichten: 10817
Lid geworden op: 21 mar 2012, 15:47
Geslacht: vrouw
Bom: februari 2011

Re: Mijn vrouw is zichzelf kwijt

Bericht door Eitje » 13 sep 2012, 07:10

waar we ook rekening moeten houden is dat Suzie een heel ander caliber is dan de mensen waar wij mee te maken hebben. Suzie kan 1000 keer midlife zijn, maar ze kan heel goed vertellen waar en waarom het mis met haar( relatie) ging.
Onze mc ers blijven daar, meestal, een probleem mee hebben.
Ook nemen de meeste van onze MC ers geen of weinig schuld op zich. En Suzie loopt hier niet van weg, ze blijft uitleggen. Dat vind ik knap.
Die lege, kille of peilloze blik; ik zie hem nog regelmatig, als er iets gezegd wordt dat als te intiem oid wordt ervaren.

Uitspraken als groei ed; nou het zal wel, de ene groeit en de andere doet wat anders. En uiteindelijk leren we allemaal iets.
Hoe we het ook draaien en keren; we zijn allemaal deskundig geworden. We kijken allemaal verder dan onze neus lang is.
We hadden het allemaal willen missen en we dealen er allemaal mee.
Die groei van de mc ers, dat klopt ook, die begeven zich op paden waar wij niet van kunnen of willen dromen. Groei is ook in het ravijn staren en het overleven.

Dit forum helpt ons allemaal. Ik heb geen idee waar of wat ik geweest was zonder. In elk geval niet zonder al te veel ziekte dagen aan het werk, dat is iets dat zeker is.

Harold

Re: Mijn vrouw is zichzelf kwijt

Bericht door Harold » 13 sep 2012, 09:36

Eitje schreef:Die groei van de mc ers, dat klopt ook, die begeven zich op paden waar wij niet van kunnen of willen dromen. Groei is ook in het ravijn staren en het overleven.

Dit forum helpt ons allemaal. Ik heb geen idee waar of wat ik geweest was zonder. In elk geval niet zonder al te veel ziekte dagen aan het werk, dat is iets dat zeker is.
Hoi Eitje,

Denk je nu echt dat ik (ik praat even voor mezelf) niet in het ravijn heb gestaard??
Nee.... echt, ik kan je zeggen dat ook ik (regelmatig) de rand gezien.
Maar ik ben steeds weer opgekrabbeld....... en imiddels alleen maar bezig met overleven zoals ook Thomas al eerder zei.
Het is echter alleen maar overleven want "leven" kan ik het helaas (nog) niet noemen, en groei al helemaal niet.

Dus..... je uitspraak dat MCérs groeien, omdat ze in een later stadium dan ons ook aan de rand staan en overleven, begrijp ik niet.

Groei is voor mij "verder komen dan een punt waar je al ooit eerder in je leven bent geweest".

Dat het forum ons allemaal helpt staat buiten kijf. Is ook nooit een punt van discussie geweest. Dus waarom je dat aanhaalt begrijp ik ook niet.

Misschien kun je e.e.a. toelichten?

Groet,

Harold

En P.s.: Ik heb Suzie ook nooit aan of af willen vallen. Want ik ben het in grote lijnen eens met wat je schrijft over haar.

Jenny

Re: Mijn vrouw is zichzelf kwijt

Bericht door Jenny » 13 sep 2012, 10:05

Ik sluit mij aan bij de woorden van Harold , wij zijn hier ook aan het overleven ipv echt genieten van het leven. Uiteindelijk schijn je erdoor te veranderen en sterker te worden maar je moet eerst door een hel om dat te bereiken! De ene Mc er is ook de andere niet er zit ook nog wel verschil in. Die van mij is van het soort olifant in een porceleinkast en ik moet ook vaak aan een oude pindakaas reclame denken met dat jongetje dat de deur dicht deed en vertelde dat hij bij Japie ging wonen omdat het daar lekkerder was.
Wij lijken niet meer te bestaan, is toch niet normaal maar ja ik groei er waarschijnlijk ook door maar ik heb er alleen nooit om gevraagd en de dochters ook niet die hun vader in een wildvreemde hebben zien veranderen!

groetjes, Jenny

Gebruikersavatar
thomas
Berichten: 657
Lid geworden op: 24 mar 2012, 16:05
Geslacht: man
Bom: bom gevallen 24-1-2011

Re: Mijn vrouw is zichzelf kwijt

Bericht door thomas » 13 sep 2012, 11:56

Of een MC-er groeit of niet hangt af van hun bereidwilligheid om naar zichzelf te kijken en de problemen die ze hebben te lijf te gaan. Zolang ze in replay zitten gebeurt er niets. Ze zullen eerst 'zwart brood' moeten eten zoals wij dat al geruime tijd gedaan hebben en soms nog doen voordat er ook maar een klein beetje vooruitgang geboekt wordt. En dan nog. De ontwikkeling van mijn midlifer laat ik voor wat het is. Ik observeer haar en als er iets gebeurt wat ik opmerkelijk vind dan schrijf ik het hier op. Natuurlijk hoop ik op een positieve ontwikkeling, al is het alleen voor mijn kinderen en mijn eigen gemoedsrust. Ik wil wel weer eens als een 'normaal' mens worden behandelt. Wil ik weer een bevredigend leven kunnen leiden dan moet ik eerst die loopgraven uit. Vervolgens moet ik dan nog een mijnenveld oversteken en pas dan kan ik opgelucht ademhalen en weer echt gaan genieten. Dat klinkt mischien heel zwaar, er zijn ook lichtpuntjes genoeg, maar ik kan het me nog niet permiteren om mijn harnas van me af te gooien en de witte vlag te hijsen.

Saluut en gegroet, Majoor Thomas.

jacoba

Re: Mijn vrouw is zichzelf kwijt

Bericht door jacoba » 13 sep 2012, 12:16

Harold schreef: Hier zijn echt alleen maar verliezers (althans tot op heden).


@ alle KERELS & WIJVEN,

Niks mietjes & meisjes. Wat nou, we hebben alleen maar verliezers………

Stuk voor stuk the guts gehad om ons bloot te geven, ons diepste verdriet te delen, kwetsbaarheid te laten zien. We hebben elkaar gesteund en gedragen. Ieder heeft vanuit zn eigen dal de ander toegeroepen dat het beter wordt.

We wonnen aan zelfkennis, aan inzichten en aan overlevingsdrang. Nooit vermoedde krachten. Triggers waar we geen weet van hadden werden eyeopeners.

En laten we eerlijk zijn, niet iedere dip is gerelateerd aan ons verleden. Het is de loop der dingen. Wel direct verbonden is de drang om door te gaan. Met een dik verdiend gevoel van trots en eigenwaarde. Overwinnaars op onszelf.

Onuitwisbare indrukken zijn hier gemaakt. Bewondering voor elkaars geduld, voor de gave om werkelijk lief te hebben en de vergevingsgezindheid.

KERELS die, weliswaar met een blijvende brok in hun keel, meer vader zijn dan ooit of eerlijker naar zichzelf durven te zijn dan vermoed. WIJVEN die, hoe kapotgeslagen ook, hun gevoelens weer herkennen en durven laten zien.
Hoeveel moed wil je hebben……….

shine

Re: Mijn vrouw is zichzelf kwijt

Bericht door shine » 13 sep 2012, 12:28

Suzie voor jou :romance-kisscheek:

en voor iedereen natuurlijk.

Harold

Re: Mijn vrouw is zichzelf kwijt

Bericht door Harold » 13 sep 2012, 12:46

Prachtig Suzie,

Hier kan ik zeker iets mee.
Je toont in zekere zin, spijt en berouw, maar geeft ook aan dat je niet anders kon (het is je overkomen).
Ik denk zeker dat mijn ex dit ook ervaart uitgaande van haar gedrag momenteel.

En inderdaad...... er is een groot verschil tussen jou en onze MCérs.
Je kijkt wel naar jezelf en probeert te analyseren wat er is gebeurd. Erkent je fouten en dealt met de enorme gevolgen. Je loopt ook niet weg voor kritiek en andere meningen. Je durft spijt en berouw te tonen, en de discussie aan te gaan.

Je zegt dat je altijd het gespek ben aangegaan met je man en dat ook gaande hebt gehouden, maar dat je man niet wenste te veranderen en alles bij het oude wilde houden.
Nu vrees ik misschien dat mijn ex dit ook zo ziet omdat zij het blijkbaar heel anders allemaal heeft beleefd dan mij.
In haar beeld heeft ze altijd willen praten maar stond ik niet open voor haar. (Dit is althans wat ze zo'n jaar geleden nog tegen me riep), terwijl ze in mijn visie nooit heeft gepraat (en nog niet) over dingen waar ze mee worstelde.
In haar beeld hadden wij waarschijnlijk ook een dominante relatie, terwijl ze naar mijn visie juist heel vrij was maar nooit zelf ideeën en initiatieven nam. Ze was altijd heel onzeker en naar mijn mening heb ik haar juist altijd in willen helpen en stimuleren (misschien is dat juist wel de fout geweest, denk ik nu wel eens).
Ze vind dat alles maar moet lopen zoals ik het wil en dat het anders niet goed is. Een discussie ziet zij al snel als "je zin doordrijven". Voor jezelf opkomen ziet zij als egoïstisch.

Natuurlijk heb ik ook "fouten" gemaakt (ik denk dan aan tijd en aandacht voor haar) waarover ik graag ooit met haar zou willen praten. Maar in mijn ogen wegen die "fouten" nooit zwaar genoeg om haar acties te verklaren en heb ik nooit echt een kans gehad om te knokken voor onze relatie.
Ik heb nooit echt de kans gehad om dingen te veranderen waardoor we BEIDEN weer happy zouden zijn in onze relatie. Simpelweg omdat zij nooit echt heeft aangegeven (en nog niet) waarom ze zich niet happy voelde.
Althans zo heb ik het allemaal beleefd, en dat maakt het, denk ik voor mij, ook zo zwaar.

Nogmaals ik vind het enorm knap van je dat je je fouten durft te erkennen en er ook iets mee doet.
Dat je het gesprek durft aan te gaan met je zoon die je zoveel verdriet hebt aangedaan.
Dat je niet wegloopt voor je daden uit het verleden, en je durft te tonen aan de voor jou "andere kant". :clap:

Nogmaals bedankt,

Ik hoop dat ik nog vaker een beroep op je kan doen.

Liefs Harold

P.S. Arjan sorry voor de vervuiling in jouw Topic. Misschien kan de operator hier nog iets aan veranderen?

Harold

Re: Mijn vrouw is zichzelf kwijt

Bericht door Harold » 13 sep 2012, 13:01

jacoba schreef:Harold schreef: Hier zijn echt alleen maar verliezers (althans tot op heden).


@ alle KERELS & WIJVEN,

Niks mietjes & meisjes. Wat nou, we hebben alleen maar verliezers………
Hoi Jacoba,

Met "verliezers" bedoel ik natuurlijk niemand hier op het forum. Dat zijn i.d.d. alleen maar kanjers :clap:

Wat ik bedoel is natuurlijk mijn eigen situatie.
Zowel ik, mijn ex, als mijn 3 kinderen hebben enorm veel schade opgelopen.
Er is geen winnaar. Alle 5 zijn we er zeker niet beter van geworden.

Warme Groet,

Harold

Plaats reactie